Jen님의 프로필J e n j i r a사진블로그리스트기타  |  도구 도움말 |
J e n j i r a2월 25일 ปิดเทอม + ไปงานปิดเทอมซะแล้ว แต่ยังไม่ได้สอบซักกะตัว
งานก็ยังไม่ได้ส่ง คือยังไม่ได้ทำด้วยน่ะ เฮ้อออ..
เศร้า...พี่เอฟจบแล้ว เศร้าที่สุด งอนพี่เอฟแล้ว
ทำไมต้องจบด้วยล่ะ?? กุไร้สาระนะเนี่ย แต่เศร้าจิง!!!
เมื่อวานไปงานมา Bye'Noir สังเคราะห์
เร็วจังพี่ๆเค้าจบหมดแล้ว ใจหายทีเดียว
งานก้อคึกคักดี คนเยอะใช้ได้ ธีมของงานคือ Twins&Triplet
ก้อมีคนแต่งคู่ๆคี่ๆกันมาพอสมควร ดูละลานตาไปหมด
ส่วนพวกเรา13คนก้อแต่งกันมาเต็มที่ คู่บ้างคี่บ้าง
ค่อนกลุ่มผ่านมือ แอ้ กันมาหมดแล้วทั้งนั้น
เพราะแอ้แต่งหน้าทำผมให้ เป็นเจ๊มีอาชีพไปแล้วเพื่อนกู
ไปถึงก้อถ่ายรูปๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แล้วก้อกิน แมร่งนั่งยัดเข้าไปได้ยังไงวะ โต๊ะเดียว16คน
เบียดชิบหายแต่ก้อกินกันได้ มีความสุข เสียงหัวเราะ ครึกครื้น
หลังจากนั้นก้อถ่ายรูปๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ดูโชว์ปี123 กูชอบปี2อ่ะ ได้ใจที่สุด ฮาได้อีกอ่ะ neversay goodbye
ส่วนโชว์ปีเรา ออกแนว ง่อยๆ ไม่ได้ซ้อม แต่ก้อออกไปร้องกันด้วยใจ
เผลอแป๊บเดียวงานเลิก แยกย้ายกลับบ้าน กลับหอ
ไปนอนหออีแอม แอ้มานอนด้วย
ไม่ยอมหลับยอมนอนพวกกู3ตัว นั่งดูรูป ลงรูป ยันตี4
ปิดไปนอน แต่ไม่นอน อีแอมเค้านอนฟังอาจารย์POบรรยายไรไม่รุ
หลับเคลิบเคลิ้มไปกับเสียงอาจารย์
เรากะแอ้ก้อนอนคุยกัน เรื่องนู้นเรื่องนี้ ขุดมาคุย ไม่ได้เจอกัน นอนคุยกันมานาน
เผลอหลับไปตอนไหนด้วยเรื่องอะไรก้อไม่รุ กุว่าเกือบๆ6โมงเช้าอ่ะ
แล้ววันรุ่งขึ้นก้อกลับมาถึงบ้านจนได้
จะต้องเริ่มอ่านหนังสือ+ทำรายงานละ..เฮ้อออ..
ปล. คิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะ อยากบอกว่าดีใจ+มีความสุขจังที่ได้กินข้าวโต๊ะเดียวกันครบกลุ่ม
ฝึกงานกันดีๆนะ ใครไปต่างจังหวัดรักษาตัวด้วยนะ อยู่กรุงเทพก็ตั้งใจทำงานล่ะ
คิดถึงเรากันมั่งนะแก.. 2월 8일 หลายเรื่องๆๆสอบปลายภาคใกล้เข้ามาทุกขณะ
ทยอยเคลียร์งานไปได้ทีละงานๆ ไอ้ที่ยังค้างเติ่งอยู่ก้อมี เฮ้ออ..
ไม่ได้อัพนานเลย คราวนี้ขอรวดเดียวเลยละกัน
แฟนคลับหลายคนเรียกร้องขอรูปกันมาเยอะ ลงและนะ
เริ่มตั้งแต่ ไปแพลตินัม กับเพื่อนๆในเอก อีกครั้ง
คราวนี้ คุนโศภา เอ็นจอยช็อปปิ้งสุดๆ ซื้ออยู่คนเดียว
ช็อตเด็ดอยู่ที่การข้ามถนนขากลับ แยกๆนั้น จำจนวันตาย
กระแดะจาไปกิน ข้าวมันไก่ประตูน้ำที่เลื่องชื่อ เอ้า ไปก้อไป
เจน จอย พลอย กิ๊ก มิ้งค์ แพร (ทรีกลับไปก่อน)
ข้ามถนน นรกสุดๆ แมร่งไฟแดง แต่ไมมอไซค์มัน บรึ้นน บรื้นนนน
ทำท่าเหมือนจาออกทุกคัน กูกำลังจาข้าม แม่งก้อบรึ้นน บรื้นนนนน
ด้วยความตกใจถึงขีดสุด ทุกคนก้อเค้นเสียงออกมาจากกระบังลม
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด...
เท่านั้นไม่พอ ทำไงดีแก แก๊...แกทำไงดี ว้ายยยย แก๊ แก ว้ายยย
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด..
ชะนี 6ตัว โหยหวนอยู่กลางสี่แยกอันพลุกพล่าน
คุนตำรวจถึงกับกวักมือเรียกให้ข้ามมาได้แล้ว คงสมเพชพวกกูน่าดู
จำไว้นะ เรื่องอับอายไม่เคยปราณีใคร...
ต่อมา
ไปงาน สังคมสงเคราะห์ ม.ธรรมศาสตร์ - ม.หัวเฉียวฯ
ก้ออยากไปเจอเพื่อนๆ ไม่ครบกลุ่มซะงั้น ไม่เป็นไร
ต่อมช่างภาพแตก กดไปสองร้อยรูปได้
ไม่ค่อยมีรูปใครเท่าไหร่ ณัชชาวี คนเดียวก้อเกือบร้อยห้าสิบรูปแล้ว
ก้อกูไม่รู้จาถ่ายใครนี่หว่า อีแอ้นี่แหละวะ เพื่อนกู
สวยทุกรูปนะเว้ยย คนถ่ายมันหน้าตาดีก้อเงี้ยะ
อีเป็ดแกเป็น เอ็มซี ของงาน แกอยากเกิด อยากมีคนรู้จัก
ปรากฎว่า แกพูดไม่ทันอีอัสรี่ เงอะงะๆ เกิดไม๊ล่ะมึง??
ค้างหออีเป็ด อีแอ้หลอกกูว่าจากลับบ้าน อุตส่าห์ดีใจ กลับรถอีแอ้
ที่ไหนได้แม่งไม่กลับ แถมไม่ตื่นมาส่งกูอีก เจริญ เพื่อนกู...
ต่อมา
งานที่ชาวเอกผู้ดีอังกฤษรอคอย FAPA NIGHT
แฟนซีปาร์ตี้ของเอกอังกิด
แต่ละนาง แต่งองค์กันมาสุดริด
คุนจอยเป็น เอ็มซี เกาะอก แรด+เริ่ดดนะยะ แม้ไม่ค่อยมีอะไรให้เกาะ
เพื่อนๆทุกคนดูสวยแปลกตากันไปหมด ขาวๆ ดำๆ แดงๆ ละลานตา
กูมาถึงแป๊บเดียว งานแม่งเลิกแล้ว ไรวะ เร็วชิบหาย
งานก้อไม่มีไรมาก เน้นสวยกันมา ถ่ายรูป กินนิดๆหน่อยๆ
ทรี เหมือนแองเจิลที่สุด อุ๋มเสื้อผ้าหน้าผม เริ่ดดดดดด
แพร กูนึกว่าปารีส ฮิลตัน ลีลา ชุดสารพัดสัตว์ ลายตา+เซ็กซี่ที่สุด
พลอย ก้อเซ็กส์ใช่ย่อย เม แม่งโคดเท่อ่ะ ชอบบบ และอีกหลายๆคน ดูแปลกตาทีเดียว
เอ่อ มิ้งค์+กิ๊ก ไปหลงสุขุมวิท ผ่านเอ็มโพเรียม3รอบ มาถึงตอนกล่าวปิดงานจบพอดี
มึงนี่จิงๆเล้ยยย แต่ก้อสวยค่ะ
เอาล่ะรวบยอดแม่งสามเรื่อง พอแล้ว เหนื่อย
ต้องรีบไปปั่น เอสเส พี่ปุ้ย อีก
วันนั้นเส็ดตอน หกโมงครึ่งค่า..คู้นนนนนผู้ชมคะ
ไม่ได้นอนอีกแล้วกรู..
ปอลอ มีงานให้กูออกอีกแล้ว บายเนียร์ สังเคราะห์
เสียตังอีกแล้วกรู
1월 22일 งานฟุตบอลประเพณีธรรมศาสตร์-จุฬาครั้งที่63และแล้วก้อผ่านไปอีกหนึ่งปี งานบอลปีที่สามของชีวิตเรา
ผ่านไปด้วยความสนุกสนาน เหนื่อย ลุ้น หลายหลากอารมณ์จริงๆ
ก้อนัดกัน11โมงที่สยามแต่เจ๊จ็อบดันเผลอไปบอกความจริงว่าจองห้องถ่ายรูปไว้ตอนเที่ยง
เพราะฉะนั้นแม่เจ้าประคุณแต่ละคนก้อมิได้รีบมาแต่อย่างใด แต่ก้อมาทันถ่ายตอนเที่ยงพอดี
ก้อไม่ได้เจอกันครบกลุ่ม13คนแบบนี้มานานแล้วเนอะ คนอื่นอาจจาเจอกัน แต่กูนี่ไม่เจอเลย
สนุกดี คิดถึงทุกคนเลย ไม่ได้อยู่ด้วยกันเยอะๆแบบนี้มานานแล้ว
ก่อนถ่ายก้อมีการเปิดคอร์สแต่งหน้ากันซะตรงหน้าเคาน์เตอร์อย่างนั้น ใครๆก้อทำกันไม่ต้องอายแล้ว
กระบวนการถ่ายภาพ+เลือกภาพดำเนินไปด้วยความเสียงดังของพวกเราทุกตัว
ออกจากร้านเค้ามาได้ เค้าคงโล่งใจ..
ไปกินข้าวกันต่อ ก้อถ่ายรูปกันไปเรื่อยๆ เสียดายที่ถ่ายไม่ค่อยได้เยอะเลย แถมไม่มีรูปครบกลุ่มอีกต่างหาก
เอาเหอะ งานหน้าเอาใหม่ กูไม่พลาด
แล้วก้อเกิดการแยกย้าย หวานรีบกลับ เข้าใจนะ ไปดูละคร กูก้ออยากดูอ้ะ ทุกคนก้ออยากดู ไม่รู้จาทำไง ดีนะที่พี่ก้อยอัดไว้
เอาเท่านี้ก่อนเรื่องละครเด๋วค่อยพูดถึง
อีเกมส์ก้อรีบไปเข้าสนาม ทรายก้อไปกะพี่ๆ เหลือพวกเราก้อค่อยๆเดินไปสนามบอล
ไปแล้วก้อเดินวนริบบิ้นกันอยู่หลายรอบ เข้าฟรี ดีจัง ไม่ร้อนด้วย
ไปนั่งใกล้กลุ่มผู้มีอายุศิษย์เก่าธรรมศาสตร์สปิริตแรงกล้า แต่ละท่านมันกันน่าดูเบียร์เป็นลังๆ
เสือกโดนนำก่อนอีก อย่างเซ็ง อีเหี้ยเอ๊ยยยยย
ย้อมใจด้วยการถ้ายรูปไปเรื่อย โดยเฉพาะรูปลีดฯ เน้นสุดๆก้อถ่ายพี่เอฟคนเดียวแหละ
เห็นประโยชน์ของกล้องเราวันนี้เอง ซูมดีจิง
ครึ่งหลัง ลุ้นเยี่ยวจาราด พี่วัง ธวัชชัยของเราชาวลูกแม่โดม ตีเสมอด้วยลูกโทษ เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เสมอกันไปในที่สุด
แยกย้ายกันกลับ ก้อย แพร กลับหอ/แหม่ม พีช แอมกลับบ้าน/แอ้ นิด แนน รี่ จ๊อบ พี่แบงค์ ไปเยาวราช
กูเลยไปหาเพื่อนในเอก ถ่ายรูปกันพอเป็นพิธี ได้เห็นตัวจริง มิสเตอร์แจ๊ค แฟนคุนจอย
แล้วก้อแยกย้าย กลับบ้านซะทีกู..
รู้สึกไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่งานบอลปีนี้ ได้อยู่ด้วยกัน13คนน้อยไปหน่อย ทำไมเราดูห่างๆกันจัง
ท่าพระจันทร์กะรังสิตมันทำให้เราไม่สนิทกันเหมือนเก่าหรอวะ??
เฮ้ออ..ทำไงได้วะ แต่เราว่าลึกๆแล้วพวกเราก้อยังเหมือนเดิมนั่นแหละ
13คนนี้อยู่ด้วยกันเมื่อไหร่ จะตรงกะสำนวน มากคนมากความ ที่สุด
วุ่นวาย เรื่องมาก ปวดหัว เสียงดัง โวยวาย คนนั้นจาเอายังงี้ คนนี้จาเอายังงั้น
เป็นความสับสนที่ผสมกันจนเป็นพวกเรา..
กูว่าคงจาไปหาใครที่ไหนมาแทนที่พวกเรา13คนไม่ได้แล้วล่ะ มันเป็นอะไรที่ลงตัวที่สุดแล้ว
ยังไงๆเราก้อคือ "เพื่อนกัน" รักกันมาไม่นาน3-4ปี แต่ก้อจะรักกันอย่างนี้ตลอดไป เนอะ..
ขอบคุณทุกคนจริงๆที่มาเจอกัน..
เกมส์..ขอบคุณที่คอยดูแลห่วงใยเพื่อนๆตลอดเวลา มึงคือสุภาพบุรุษตัวจริงว่ะ
แพร..ขอบคุณที่คอยถามไถ่ ถามข่าวคราว ให้ยืมกล้อง คอยบอกข่าวสาร คิดถึงกัน
ก้อย..ขอบคุณที่คอยช่วยเหลือหลายเรื่องๆ เรื่องคอม ถ่ายรูป ละคร ข่าวสารต่างๆ ขอบคุณนะแก
นิด..ขอบคุณที่คอยกัดกัน ถามไถ่ข่าวคราว คิดถึง เป็นห่วงกันเสมอๆ
จ๊อบ..ขอบคุณที่คอยถามไถ่ ห่วงใย เป็นหูเป็นตา คอยจัดการธุรกรรมการเงินให้เพื่อนๆ
หวาน..ขอบคุณที่เป็นน้องแมวของพี่นูปปี้ ขอบคุณที่เป็นเด็กได้เวลาอยู่กะกู คิดถึง ห่วงใยกัน
ทราย..ขอบคุณที่เราคิดอะไรๆเหมือนๆกัน ขอบคุณที่เป็นห่วง คิดถึงกันตลอดเวลา
แนน..ขอบคุณที่มึงคอยทำอะไรบ้าๆกะกู ขอบคุณที่ปัญญาอ่อนด้วยกัน คิดถึง ห่วงใยกัน
พีช..ขอบคุณที่แกตัวเล็ก เราเลยไม่เตี้ยที่สุด55+ ขอบคุณที่แกเป็นห่วงเป็นใยเรามากๆๆ
แหม่ม..ขอบคุณที่เป็นเมทเรานะ แกเป็นเมทที่ดีมากๆๆเลย ขอบคุณที่เป็นห่วงเรา
แอม..ขอบคุณที่มึงเป็นเพื่อนกูมาตั้งแต่มอ2 ขอบคุณที่มึงทนกูได้ทุกเรื่อง ขอบคุณ
แอ้..ขอบคุณที่เป็นเพื่อนสนิทของเรา ขอบคุณที่รักกัน
สุดท้าย ขอบคุณทั้ง12คนที่เป็นเพื่อนเรา ขอบคุณที่เป็นเพื่อนกัน..
เขียนแบบนี้ไม่ได้ลาไปไหนแค่อยากบอกให้รู้ไว้เท่านั้นเอง รักนะ..
ปอลอ น้องแมว..พี่นูปปี้ดูละครแล้วนะ มึงแอบเล่นดีว่ะหวาน
ที่สำคัญ สวยมากเลยว่ะ สวย+เล่นดีกว่านางเอกอีก
รอดูเรื่องต่อๆไปของมึงนะ สาธุ!! 1월 13일 Platinum Fashion Mallเหตุเกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 12มกราคม2550
มีโอกาสได้เดินทางไปยัง แพลตินัม แฟชัน มอลล์ ประตูน้ำ
จริงๆแล้วมีการนัดแนะกันไว้ว่า จะไปกันตั้งแต่วันศุกร์ที่แล้ว แต่เกิดเหตุขัดข้องนิดหน่อย
ก็เลยเลื่อนมาเป็นอาทิดนี้ล่ะ
ทุกคนดูจาตื่นเต้น ตื่นตัว เตรียมพร้อมที่จาได้ไปเดิน
ดูได้ยังไง ไม่ยาก จากการแต่งองค์ทรงเครื่องมาเรียนของแต่ละคน
โดยเฉพาะ คุนอุ๋ม ดูจาพร้อมเป็นพิเศษ มากกว่าผู้ใด
มันเล่นใส่ กางเกงขาสั้น+รองเท้าแตะ
ประมาณว่า กูเดินได้ทั้งวัน ทุกชั้น ทุกร้าน สะดวกที่สุด
คนอื่นก้อใช้ได้ พอถูไถ แต่ที่ประหลีประหลาด เห็นจาเป็น สรียา
หล่อนใส่ชุดนักศึกษาธรรมศาสตร์เต็มยศ ประหนึ่งว่ากูจาไปสอบ
หารู้ไม่ว่าจิงๆแล้วนั้น ภายใต้ชุดนักศึกษา เธอมีเบื้องหลัง 555+
และแล้วก้อได้เวลาออกเดินทางเกือบบ่ายสอง (มัวแต่นั่งปั่นเลสเบียนธีม)
ไปกันสิริรวมแล้ว8ท่านด้วยกัน โดยมีรายนามดังนี้
กู ทรี จอย อุ๋ม เม แพร พริ้ว เบลล์
ไปถึงก้อมีการรับประทานอาหารกลางวัน ได้ความหงุดหงิดจากการบริการของพนักงานขายแถมมาเป็นของหวานเล็กน้อย
แล้วก้อเริ่มเดิน โดยเดินจากข้างบนลงข้างล่าง
ทุกคนก้อสนุกสนานกับการจับจ่ายดี โดยเฉพาะ คุนจอย
ดูจาเพลิดเพลินเป็นพิเศษ เข้าร้านไหน สรียาซื้อร้านนั้น
มันซื้อทุกร้านจิงๆคับพี่น้อง
เดินอยู่แค่ชั้นบนชั้นเดียว ใช้เวลาเป็นชั่วโมงๆ เข้ามันเกือบทุกร้าน
ได้กันแต่ accessary ตังใกล้หมด ร้านใกล้ปิด ยังไม่ได้เสื้อผ้า
"เอ้า รีบๆกันดีกว่าแก ยังไม่ได้เสื้อผ้าเลย"
ลงมาถึงชั้นล่างๆ ร้านรวงทยอยกันปิดทีละร้านๆดุจใบไม้ร่วง
เข้าร้านไหน พอเดินออกปุ๊บ มันปิดทันที
แต่ก้อได้ของกันไปถ้วนหน้า พอประมาณ คุนจอยและคุนอุ๋ม อาจจาใช้เงินมือเติบไปสักหน่อย
ไม่มาก ก้อแค่มีการสาบานตนว่า ต่อไปนี้ขอฝากท้องที่โรงเสดทุกวัน..
และแล้วก้อแยกย้ายกันกลับบ้าน กลับไปด้วยความคิดอันหนักสมองว่า
กูจาเอาตังที่ไหนกินข้าวกันดี
เท่านี้ล่ะ ไม่มีอะไรมาก สนุกดีนะ สนุกอีกแล้ว ไปเที่ยวกะพวกแกเนี่ย
วันหลังไปกันอีกเนอะ..แต่ก่อนอื่น ขอกูพาเพื่อนคนหนึ่งไปทำบุญก่อนแล้วกัน..
ปอลอ1 ลีลากลับบ้านทันรถลพบุรีใช่ไหม? หวังว่าคงทัน
ปอลอ2 ไปเที่ยวกันอีกนะเพื่อนๆ ดีใจนะที่ได้มาอยู่เอกนี้ และเจอทุกคน(ซึ้งเว่อ)
ปอลอ3 มิ้งค์ไปทำบุญนะแก เด๋วพาไป
ปอลอ4 คิดถึงพวกมึงเหมือนเดิมนะ 13คน แม้จาไม่ค่อยได้เจอ 12월 27일 cool dayไม่ได้อัพนานโคด ประมาณชาติเศษได้ ไม่รู้จะเขียนไร
วันนี้นึกครึ้มๆ ว่างๆ ได้ข่าวว่ามีการบ้าน ไม่ทำ??
วันนี้เอากล้องไปเรียน ก็กะไปถ่ายเพื่อนๆในเอกอ่ะนะ แต่ละคน ไม่มีใครเกี่ยงงอนเลย
กดไปประมาณ ร้อยกว่ารูป วันๆไม่ทำไรจริงๆ
แล้ววันนี้ก้อเป็นวันแรกเลยนะที่แวะไปไหนต่อไหนก่อนกลับบ้าน
ไปกินsizlerที่ฝั่งขะโน้นกะเพื่อนๆในเอก10คน
ก้อสนุกดีนะ ฮาดี อิ่มมากกกกอ่ะ แล้วก้อออกมาเดินตลาดตรงเมเจอร์อ่ะนะ
ใช้เวลานานพอสมควร แล้วก้อกลับ อีตอนกลับนี่แหละ ท้าทายสุดๆ เหมือนไปผจญภัย555+
ไม่มีใครรู้ว่าขึ้นรถที่ไหน และมันมีรถกลับไปบ้านตัวเองกันรึป่าว เดินกันไปมั่วๆ
สุดท้ายก้อเจอรถตู้ 4คน 4คัน ฮาว่ะ
กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ
แต่ มิ้งค์ ผู้น่าสงสาร เราเห็นใจแกมากนะ แต่ช่วยไม่ได้ แกเสือกบอกเค้าผิดอ่ะ 5555
น่าสงสารว่ะ แต่สุดท้ายพวกเราก้อปลอดภัยกลับบ้าน แต่หมดแรงว่ะ...
พอดีกว่า จบเหอะ ไม่รู้จาเล่าไร และถึงเล่าไปก้อไม่มีคัยมาอ่านอยุ่แล้ว..
ปล. กะจะนับซะหน่อย รูปใครเยอะสุดวะ?? พอจาเดาได้คร่าวๆ "สรียา" ไม่น่าพลาดนะ 555+
ปล.2 คิดถึงเพื่อนๆนะ พวกมึงน่ะ พวกมึงนั่นแหละ ทั้ง13คนน่ะ คิดถึงโว้ยยยยย!!!!! |
분류해 둔 카테고리가 없습니다.
|
|||||
|
|
